منطقه امیدآباد سراب از توابع استان چهارمحال و بختیاری بخاطر داشتن استعدادهای بالقوه طبیعی زمین گردشگری (ژئوتوریسم) یکی از زیباترین و جذابترین مناطق زاگرس مرکزی محسوب میشود. مجموعه پدیدههای طبیعی و بسیار دیدنی این منطقه شامل: غار سراب، دره سراب، گسل اصلی زاگرس، رودخانه سراب، رخنمونهای زیبا از سازندهای تاربور، پابده و جهرم-آسماری، رخسارههای حاوی فسیلهای گیاهی و مهرهداران (ماهیان) سازند پابده، دیوارهها و صخرههای چشمنواز، ارتفاعات و ستیغ های سر به فلک کشیده، درههای عمیق و شگرف طویل و تودرتو ، چشمههای آب گوارا، رودهای خروشانو چشماندازهای طبیعی و مراتع کوهستانی میباشد. پتانسیلهای طبیعی مذکور میتوانند منطقه فوق را به قطب زمین گردشگری تبدیل کرده و با ترویج صنعت گردشگری موجب اشتغالزایی، درآمدزایی و تحول اقتصادی منطقه گردند. تاکنون به دلیل عدم معرفی مناسب،این منطقه بکر و بسیار ارزشمند جز برای مردم بومی ناشناخته باقی مانده است. در این تحقیق بخشهایی از این جلوههای طبیعی خارقالعاده با تاکید بر پدیده های دیرینه شناختی معرفی می گردد.
عسگرى, برزو, یوسف پور, سعید, و میرزایی عطاآبادی, مجید. (1402). پتانسیلهای زمین گردشگری مجموعه امیدآباد سراب در استان چهارمحال و بختیاری (زاگرس مرکزی). دوفصلنامه چینه نگاری و دیرینه شناسی, 1(2), 98-111. https://doi.org/10.30470/zpaleo.2024.2026890.1014
MLA
عسگرى, برزو, یوسف پور, سعید, و میرزایی عطاآبادی, مجید. "پتانسیلهای زمین گردشگری مجموعه امیدآباد سراب در استان چهارمحال و بختیاری (زاگرس مرکزی)", دوفصلنامه چینه نگاری و دیرینه شناسی, 1, 2, 1402, 98-111. doi: 10.30470/zpaleo.2024.2026890.1014
HARVARD
عسگرى برزو, یوسف پور سعید, میرزایی عطاآبادی مجید. (1402). 'پتانسیلهای زمین گردشگری مجموعه امیدآباد سراب در استان چهارمحال و بختیاری (زاگرس مرکزی)', دوفصلنامه چینه نگاری و دیرینه شناسی, 1(2), pp. 98-111. doi: 10.30470/zpaleo.2024.2026890.1014
CHICAGO
برزو عسگرى, سعید یوسف پور و مجید میرزایی عطاآبادی, "پتانسیلهای زمین گردشگری مجموعه امیدآباد سراب در استان چهارمحال و بختیاری (زاگرس مرکزی)," دوفصلنامه چینه نگاری و دیرینه شناسی, 1 2 (1402): 98-111, doi: 10.30470/zpaleo.2024.2026890.1014
VANCOUVER
عسگرى برزو, یوسف پور سعید, میرزایی عطاآبادی مجید. پتانسیلهای زمین گردشگری مجموعه امیدآباد سراب در استان چهارمحال و بختیاری (زاگرس مرکزی). دوفصلنامه چینه نگاری و دیرینه شناسی. 1402;1(2):98-111. doi: 10.30470/zpaleo.2024.2026890.1014
