منطقه امیدآباد سراب از توابع استان چهارمحال و بختیاری بخاطر داشتن استعدادهای بالقوه طبیعی زمین گردشگری (ژئوتوریسم) یکی از زیباترین و جذابترین مناطق زاگرس مرکزی محسوب میشود. مجموعه پدیدههای طبیعی و بسیار دیدنی این منطقه شامل: غار سراب، دره سراب، گسل اصلی زاگرس، رودخانه سراب، رخنمونهای زیبا از سازندهای تاربور، پابده و جهرم-آسماری، رخسارههای حاوی فسیلهای گیاهی و مهرهداران (ماهیان) سازند پابده، دیوارهها و صخرههای چشمنواز، ارتفاعات و ستیغ های سر به فلک کشیده، درههای عمیق و شگرف طویل و تودرتو ، چشمههای آب گوارا، رودهای خروشانو چشماندازهای طبیعی و مراتع کوهستانی میباشد. پتانسیلهای طبیعی مذکور میتوانند منطقه فوق را به قطب زمین گردشگری تبدیل کرده و با ترویج صنعت گردشگری موجب اشتغالزایی، درآمدزایی و تحول اقتصادی منطقه گردند. تاکنون به دلیل عدم معرفی مناسب،این منطقه بکر و بسیار ارزشمند جز برای مردم بومی ناشناخته باقی مانده است. در این تحقیق بخشهایی از این جلوههای طبیعی خارقالعاده با تاکید بر پدیده های دیرینه شناختی معرفی می گردد.
عسگرى,برزو , یوسف پور,سعید و میرزایی عطاآبادی,مجید . (1402). پتانسیلهای زمین گردشگری مجموعه امیدآباد سراب در استان چهارمحال و بختیاری (زاگرس مرکزی). دوفصلنامه چینه نگاری و دیرینه شناسی, 1(2), 98-111. doi: 10.30470/zpaleo.2024.2026890.1014
MLA
عسگرى,برزو , , یوسف پور,سعید , و میرزایی عطاآبادی,مجید . "پتانسیلهای زمین گردشگری مجموعه امیدآباد سراب در استان چهارمحال و بختیاری (زاگرس مرکزی)", دوفصلنامه چینه نگاری و دیرینه شناسی, 1, 2, 1402, 98-111. doi: 10.30470/zpaleo.2024.2026890.1014
HARVARD
عسگرى برزو, یوسف پور سعید, میرزایی عطاآبادی مجید. (1402). 'پتانسیلهای زمین گردشگری مجموعه امیدآباد سراب در استان چهارمحال و بختیاری (زاگرس مرکزی)', دوفصلنامه چینه نگاری و دیرینه شناسی, 1(2), pp. 98-111. doi: 10.30470/zpaleo.2024.2026890.1014
CHICAGO
برزو عسگرى, سعید یوسف پور و مجید میرزایی عطاآبادی, "پتانسیلهای زمین گردشگری مجموعه امیدآباد سراب در استان چهارمحال و بختیاری (زاگرس مرکزی)," دوفصلنامه چینه نگاری و دیرینه شناسی, 1 2 (1402): 98-111, doi: 10.30470/zpaleo.2024.2026890.1014
VANCOUVER
عسگرى برزو, یوسف پور سعید, میرزایی عطاآبادی مجید. پتانسیلهای زمین گردشگری مجموعه امیدآباد سراب در استان چهارمحال و بختیاری (زاگرس مرکزی). دوفصلنامه چینه نگاری و دیرینه شناسی, 1402; 1(2): 98-111. doi: 10.30470/zpaleo.2024.2026890.1014
